YALNIZLIK ÖMÜR BOYU (MAZHAR FUAT ÖZKAN)

15 Eylül 2024 Pazar 10:50

1979’da Fuat Güner, STFA’daki görevinden istifa edip tamamen müziğe eğilmeye karar veriyor ve dostu Ferhan Şensoy’un isteğiyle, Şahları da Vururlar oyununa birkaç beste yazıyor.

Mazhar ise, Ankara’da tiyatroda oynamakta. Fuat ile askerden yeni dönmüş Özkan Uğur da Şensoy’un Orta Oyuncularıyla birlikte sahnenin bir köşesinde Şahları da Vururlar şarkılarının bir bölümünü çift ses söylemekte. Vokalleri üst düzeyde.

Oyunda yer ala ala, zamanla hem müzisyen, hem de oyuncu olarak sahneye çıkıyorlar.

Fuat’ın, İran Prensesi Süreyya’nın Şah Rıza’ya erkek çocuk yani şahzade veremediği için şah tarafından saraydan uzaklaştırıldığı sahneye yazdığı ‘Gam Yeme Sen Ey Süreyya’ şarkısı ile Döndü Pervaneler’ oyunu izleyenlerin diline yerleşiyor. Tiyatroya pilli büyük teyp getirip gizlice kayıt edenler var şarkıları.

Ankara’dan gelip oyunu izleyen Mazhar da bu iki şarkıyı çok seviyor ve kendince sözler yazıyor.

Sıra, 1984’te ilk Mazhar Fuat Özkan albümü Ele Güne Karşı Yapayalnız’da. Bu iki Fuat Güner bestesi repertuvara Ele Güne Karşı Yapayalnız (Döndü Pervaneler) ile Yalnızlık Ömür Boyu (Gam Yeme Sen Ey Süreyya) adlarıyla konuluyor.

Albümde boş parça yok; hepsinin ayrı seveni var. Ele Güne Karşı yapayalnız lokomotif zaten ama Güllerin İçinden, Bodrum Bodrum, Deli Deli gibileri de kısa sürede öne çıkıyor. Bir tanesi var ki, hemen olmasa da zamanla, acele etmeden Mazharlar’ın var geçilmezi haline geliyor: Yalnızlık Ömür Boyu.

Grubun her konserde atlamadan, muhakkak çaldıkları şarkılardan.

Nesiller geçiyor; Yalnızlık Ömür Boyu, sözüyle, derinliğiyle, vokaliyle, düzenlemesiyle, sahiciliğiyle hep baş tacı.

‘Ekşisözlük’e düşülen not ne kadar da güzel: ‘Yapılmış ve yapılabilecek en iyi MFÖ şarkısı’.

Alanson ‘Mazhar Olmak’ kitabında şarkıyla ilgili şunları yazıyor: ‘Meğer amma da çok yalnız insan varmış. Bazen konserlerde üç ses öyle bir söyleriz ki biz bile hayran oluruz. Fuat’ın Ferhan için bestelediği Şahları da Vururlar oyunundan bir parçanın üstüne sözler yazılmıştır, grubun unutulmaz parçalarından biri olmuştur. O sıralar Osho okuyordum, herhalde onun etkisinde yazdım. Yoksa insanların yalnız olduklarına inanmamam.’