Paylaş   
30.01.2019

ÖLÜMCÜL LABİRENT

/

ESCAPE ROOM

Kendinizi bir odada buluyorsunuz; pencere yok, tek bir kapı var ve o da kilitli. Sizi içeriye hapsetmiş olan kaçık kişi, doğru sırayla çözüldüğünde size odanın anahtarını ve kurtuluşunuzu sağlayacak olan bir dizi şeytani, zekice ve zor bulmaca hazırlamış. Ve zorluğu arttırmak için, saati kurmuş. Bulmacaları çözüp kaçmak için bir saatiniz var, yoksa sonuçlarına katlanacaksınız.

SEANSLAR


YÖNETMEN:
Adam Robitel


OYUNCULAR:
Taylor Russell
Logan Miller
Deborah Ann Woll
Jay Ellis


SENARYO:
Bragi F. Schut
Maria Melnik


GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ:
Marc Spicer


MÜZİK:
John Carey
Brian Tyler


YAPIM:
2019, Güney Afrika Cum.-ABD

DAĞITIM:
Warner Bros


SÜRE:
99 dakika

FİLMİN SİTESİ:
Web sitesine gidin

Video Galerisi
Yazar
- -
ATİLLA DORSAY (t24.com.tr): ´... Filmin teknik açıdan düzeyli olduğunu, tüm o mekanik kabusların yer yer inandırıcı biçimde yaratıldığını kabul edelim. Ve filmin zaman zaman türünün önemli filmlerini, o saf korkuyu arayan ve aklımızda kalmış dehşet yapımlarını andırdığını: Saw-Testere serisi, Insidious serisi, Cube, Cabin Fever, Cabin in the Woods, vs. Ama bu temel sorunu çözmüyor. Yani o giderilemez bilgisayar oyunu niteliğini. Günümüz gençliğinin (daha çocukluktan başlayarak) adeta mahkûm olduğu, bir köşeye oturup ya da ekran başına geçip kendisini mahkum ettiği oyunların dev bir kopyası. Nicelik değişse de nitelik değişmiyor. Ve oyunun yapaylığı, korku filmlerinin bile asgari ölçüde içermesi gereken doğallığı, dışardaki gerçek yaşamın izlerini ve izlenimlerini barındırmıyor. İşte böyle. Çocuklar-gençler ya da o yaşları aşamamış olanlar ilgi duyabilir. Ama benim kuşağım ve yakınları böyle bir filmi kolay kolay sevemez ve savunamaz. Aslında korku sinemasını -en azından kendim için söyleyeyim- öylesine sevse de...´

MEHMET AÇAR (haberturk.com): ´... inandırıcılık, gerçekçilik sizin için önemliyse "Ölümcül Labirent"ten uzak durmanızı öneririm... Gerilim, sonuçta bilimkurgu ve fantezi gibi bir tür değildir. Gerilim duygusunu inandırıcı bir hikâyenin içinde kurmak mümkündür. Buna karşılık, sırf gerilim olsun diye inandırıcılıkla ilgisi olmayan hikâyeler de vardır. "Ölümcül Labirent" ikinci gruba giren filmlerden... Sonuçta, "Testere", "Cube" gibi filmleri çok seviyorsanız o zaman "Ölümcül Labirent"e de bir şans vermenizi tavsiye ederim. Bragi F. Schut ve Maria Melnik imzalı senaryonun çok parlak olduğunu söylemem mümkün değil. "Insidious: The Last Key"den (2018) tanıdığımız yönetmen Adam Robitel´in de dramdan ziyade gerilime odaklandığı ve "seri üretim" tarzında bir hızlı kurgu sinemasını tercih ettiği kesin... Filmin en önemli avantajı oyuncu kadrosu... Gerçekten iyi bir oyuncu seçimi var. Hikâyenin akışı içinde bir süre sonra ana karakter gibi sivrilen Zoey´de Taylor Russell, iyi bir performans sergiliyor. Ben´de Logan Miller, Amanda´da Deborah Ann Woll ile Danny´de Nik Dodani de ondan aşağı kalmıyorlar...´

UĞUR VARDAN (HÜRRİYET): ´... Bildik meselelere sahip bir gerilim ´Ölümcül Labirent´ (´Escape Room´). ´Ruhlar Bölgesi: Son Anahtar´la tanınan Adam Robitel´ın yönettiği yapımda, sıkıştırıldıkları mekândan kurtulmak için çabalarken toplu hareket edenlerle "Diğerlerinden bana ne, ben kendime bakarım"cıların verdiği mücadeleye de tanıklık ediyoruz. Bu kadar klişe bir konuya, klişe ötesi bir senaryoyla dahil olan film, elbette sıradanlığı aşamıyor. Bu tür oyunlara daha önceden vâkıf genç, utangaç üniversite öğrencisi, eski bir asker, bir tutunamayan, orta yaşlı temsilci ve iş hayatının rekabetçi ortamında pişmiş düzen adamı... Film bir ara tüm bu karakterlerin geçmişlerine uzanıyor ve bir tür ´Flatliners´ efekti (´Herkes kendi günahında boğulur´) yaratıyor lakin asıl referans ´Testere´ serisi gibi görünüyor (ama daha az kanlısından). Yapımcı ekip filmin başarısından o kadar emin ki, öykünün sonu ikincisine kapı aralayarak bitiyor ama bir-iki sahne dışında ´Ölüm Labirenti´, seyircisine de bir an önce ´salondan kaçış planı´ yaptıran yapımlardan biri olmuş!´

OLKAN ÖZYURT (SABAH): ´... Adam Robitel´in yönettiği Ölümcül Labirent, sinemada birçok benzeri olan bir gerilim filmi aslında. Ama bu değil temel problemi. Neden böylesi bir film çekildiğine dair bir cümlesinin olmaması. Tahmin edilebilir olay örgüsüyle akıp giden filmin sonuna gelince bütün bu ölümcül oyunun kimin ve neden planladığı sorusuna usulen bir cevap vermeye çalışıyor film. Öyle usulen ve insanı ikna etmekten uzak ki bir absürtlük ortaya çıkıyor ve gerilim filminin sonunda salondan gülerek çıkıyorsunuz. Bu da yetmezmiş gibi film devamının geleceğine dair bir tüyo da atıyor ortaya. Nerden baksan tutarsızlık deyip geçelim...´
Diğer Haber Başlıkları
Yorumlar

115
0
139
0
120
0
162
0
151
0
121
0
122
0
177
0
128
0
164
0
125
0