Paylaş   
12.12.2017

STAR WARS: SON JEDİ

/

STAR WARS: THE LAST JEDI

Lucasfilm´in Star Wars: Son Jedi filminde, Güç Uyanıyor´un kahramanları galaktik efsanelere katılıp Güç´ün asırlık sırlarını ve geçmişin şaşırtıcı keşiflerini çözen destansı bir maceraya atılıyor, Skywalker efsanesi devam ediyor.

SEANSLAR


YÖNETMEN:
Rian Johnson



OYUNCULAR:
Daisy Ridley
Mark Hamill
John Boyega
Adam Driver
Oscar Isaac
Carrie Fisher
Andy Serkis
Domhnall Gleeson
Lupita Nyong´o
Benicio Del Toro



SENARYO:
Rian Johnson


GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ:
Steve Yedlin


MÜZİK:
John Williams



YAPIM:
2017, ABD


DAĞITIM:
UIP


SÜRE:
152 dakika



FİLMİN SİTESİ:
Web sitesine gidin






Yazar
- -
ATİLLA DORSAY (t24.com.tr): ´... Biraz eski usul, bol patırtı-gürültülü ve efekt yağmurlu bir masal gibi başlayan filmde, işler giderek yerine oturuyor. Tarih kadar eski evrenin kontrolü, iyiyle kötünün bitmeyen savaşımı gibi temalara, artık bilim-kurgunun ayrılmazı olan Freud öğretisi ve ona bağlı aile ilişkileri katılıyor. Klasik trajediden gelen kimi ögelerle birlikte: aile mirası, baba-oğul, baba-kız ya da ana-oğul ilişkileri vb. Ve de o fizik yasalarına meydan okuyan (unutmayın: evrendeyiz!) baş döndürücü döğüşlerin ve bitmeyen savaşların içinde, savaşmak için değil, gerçek inançları, idealleri, amaçları için mücadele eden insan imajı beliriyor. Hiç beklenmedik biçimde!.. Yer yer unutulmaz bölümler geliyor perdeye. Snoke´un öldürülmesi, hemen onu izleyen döğüşler. Ki genelde bu tür çekimlerin koreografisi çok güzel.Ya da ölüme giden bir ana kahramanın (kim olduğunu söylemeyeyim) göklerde sanki uçan bir kelebek gibi süzülmesi.´

MEHMET AÇAR (HABERTÜRK): ´... "Son Jedi", serinin görsel olarak en iyi tasarlanmış filmlerinden biri. Uzaydaki savaş sahneleri ve İlk Düzen´in ölümcül takibi, filme sağlam bir gerilim omurgası veriyor. Çürüyen bedeniyle biraz Gollum´u andıran Snoke´un taht salonundaki ışın kılıcı düelloları da unutulacak gibi değil. Kumar cenneti Canto Bight´taki kovalamaca ve maden gezegeni Crait´teki "kızıl-beyaz kara savaşı" sahneleri grafik olarak hayli etkileyici. "Son Jedi"da kuşkusuz bütün aksiyonlar gibi öykünün kolaycılığa saptığı ve sahicilikten uzaklaştığı yerler var. Felsefesi de belki çok derin değil ama öyle bir film ki içinde kaybolup gidiyor, destansı büyük bir anlatının parçası olmaktan keyif alıyorsunuz.´

OLKAN ÖZYURT (SABAH): ´... Son Jedi´nin, Güç Uyanıyor gibi esas olarak ilk serinin izleğinden gitmek gibi bir derdi yok. Johnson ilk seriyle, bol bol gönderme yaparak, yan hikayelerle, görsel atmosferle bir ilişki kurmayı tercih ediyor. Ama temelinde yeni bir macera içinden bir hikaye anlattığının farkında Son Jedi. Ki film asıl farkını ise mizah tonunda ortaya koyuyor.
Süresi önceki filmlere göre uzun olsa da bu dert değil. Heyecan fırtınası bir film var karşımızda. Oyunculukları, kurgusu, senaryosu yerli yerinde olan filmde Rian Johnson´un yönetmenliği ise üst düzey... Ne diyelim güç Rian ile olsun da son filmi J.J. Abrams çekmesin!´

ŞENAY AYDEMİR (gazeteduvar.com.tr): ´... İlk filmdeki gibi burada da eksik olan şey, Finn´in Stormtrooper olmaktan bir anda vazgeçişinin arkasında yatan sırra bir türlü vakıf olamamamız. Star Wars evreni Darth Vader ve Ren dışındaki hiçbir karanlık taraf karakterinin dünyasına girmemize izin vermedi şimdiye kadar. O dünyanın ardında neler olduğunu, pür bir kötülük dışında nasıl bir evren kurulduğunu göremedik. Bu ikisinin de aslında ´aydınlık´ taraftan devşirilmiş oldukları düşünüldüğünde ´karanlık´ tarafın karakterleri gerçekten gölgede kalmaya devam ediyor. Finn´in geçmişinin tek başına bir filmi hak ettiğini not düşmeden geçmeyelim, belki gider yapımcıların kulağına. Toparlayalım. "Son Jedi" yeni serinin ilk filminin kırık dökük yerlerini onarıp hikayeyi ayağa kaldırmayı başarıyor. Karakterlerini derinleştirip, yeni katmanlar ekleyerek büyütüyor. İki yıl sonra izleyebileceğimiz son bölümü beklerken heyecanlanmak için çok neden birikiyor bu filmin ardından. Kaygılanmamız gereken tek şey son filmin yönetmen koltuğunda J.J Abrams´ın oturma ihtimalinin güçlü olması. Güç bizimle olsun ve o koltuğa bir Hollywood esnafı yerine sinema duygusu olan bir yönetmen otursun!´

KEREM AKÇA (POSTA): ´... Genel anlamda Rian Johnson ritim duygusuna, renk dokusuna çok iyi çalışmış. Evrende yolculuğa çıkılmasıyla hareketlenen ´video oyunu´ mantığının yerine gelen ´samuray filmlerinin stilize dokusu´ ile ´çizgi roman estetiği´ni birleştiren detaycı görsel yapı, ´klasik savaş filmi kurgusu´ndan destek alıyor. Finaldeki ´Oliver Twist´vari sürpriz de heyecan verici olabiliyor. "Star Wars: Son Jedi" seride üst sıralarda olmamasına ve "Rogue One: Bir Star Wars Hikayesi" (2016) gibi ufuk açıcı durmamasına karşın, en dipteki "Star Wars: Güç Uyanıyor"u ve "Star Wars: Klon Savaşları"nı ("Star Wars: Clone Wars", 2008) rahatlıkla solluyor. Johnson´ın enerjisiyle ´boş bir uzay koşuşturmaca´sı ve "Star Wars: İmparator"un ("The Empire Strikes Back", 1980) kopyası olmaktan ziyade yeni üçlemeye bir ´vizyon´ ve ´duruş´ getirme kaygısında büyük oranda sınıfı geçen bir film izliyoruz.´

NİL KURAL (MİLLİYET): ´... "Brick" ve "Looper" filmleriyle tür sinemasında kendisini kanıtlayan yönetmen Rian Johnson, "Güç Uyanıyor"un ilk filmlerin retro dünyasına yaptığı saygı duruşunun devamını getirmiyor. Filmini yeni seride tanıştığımız karakterleri soluksuz bir maceraya dahil ederken onların değişimini, çelişkilerini de göstermek üzerine kuruyor. Dolayısıyla ilk filmde eğreti kalmış birçok yeni karakter, Star Wars evreninin efsanevi karakterleriyle çok daha uyumlu hale geliyor. Film, finaline doğru aradığı heyecanı da duygusal etkiyi de yakalamayı başarıyor. "Star Wars: Son Jedi", bu geniş evrenin hayranlarını şüphesiz memnun edecek ve yeni serinin gidişatını tamamen değiştirecek dört dörtlük bir popüler sinema örneği.´

UĞUR VARDAN (HÜRRİYET): ´... ´Güç Uyanıyor´, orijinaline halel getirmeyen ve genel çizgileri itibariyle ´Retro tadı´ taşıyan bir çalışmaydı. ´Son Jedi´da da ´retro´ tadı var ama sanki bu kez öykü kendi sesini, ruhunu, rengini de bulmuş gibi. Hem serinin genelinde hem de ´Güç Uyanıyor´ özelinde öne çıkan Freudyen öğeler ise yerini bu kez Shakespeareyen bir havaya terk etmiş. Hikâyede sık sık iktidar tutkusu ve bu tutkunun yarattığı ruhsal gelgitler kıyıya vuruyor (bu aşamalarda da ´III. Richard´dan ´Macbeth´e uzanan bir çizgiyi hatırlıyoruz). Filmdeki günümüze yönelik gönderme ise ´silah ticareti´. Ben ayrıca Luke Skywalker´ın ´Jedi romantizmi´ne ve bir dönemin artık kapanmasının zamanının geldiğine ilişkin saptamalarını, kendi efsanesiyle yüzleşme çabasını da beğendim. Snoke´un, Kylo´ya "Şu saçma sapan kaskı çıkar" uyarısı ve Luke´un, Prenses Leia´nın hologram görüntüsüne "Bu ucuz bir numara" demesi de filmin en iyi esprileriydi... Sonuç? ´Brick´, ´Bloom Kardeşler´ ve ´Tetikçiler´ gibi yapıtlarıyla tanıdığımız Rian Johnson, senaryosunu de kendisinin yazdığı 152 dakikalık ´Son Jedi´da son derece başarılı bir çalışmaya imza atmış. Kırmızı renklerin hâkim olduğu filmi, bence serinin ilk üçlemesinin tadında ve kalitesinde (zaten en çok da ´The Empire Strikes Back´i hatırlatıyor).´
Diğer Haber Başlıkları
Yorumlar

115
0
139
0
120
0
162
0
151
0
121
0
122
0
128
0
164
0