Paylaş   
29.11.2017

KÖRFEZ

/

30´lu yaşlarında, yeni boşanmış Selim, yıllar sonra İstanbul´dan ailesinin yanına İzmir´e döner. Selim, eski hayatının izleriyle karşılaşırken, körfezde gerçekleşen bir kaza şehirdeki hayatı derinden sarsar. Aniden şehri kaplayan bir kokuyla Selim´in hayatı da beklenmedik bir yön alır. Selim, yıllar sonra geri döndüğü İzmir´de yeni bir dünyayı keşfe dalar.

SEANSLAR


YÖNETMEN:
Emre Yeksan


OYUNCULAR:
Ulaş Tuna Astepe
Ahmet Melih Yılmaz
Serpil Gül
Müfit Kayacan
Merve Dizdar
Damla Ardal
Cem Zeynel Kılıç


SENARYO:
Emre Yeksan
Ahmet Büke


GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ:
Jakub Giza


MÜZİK:
Ekin Fil


YAPIM:
2017, Türkiye


DAĞITIM:
Başka Sinema


SÜRE:
110 dakika



FİLMİN SİTESİ:
Web sitesine gidin





Video Galerisi
Yazar
- -
ATİLLA DORSAY (t24.com.tr): ´... Kimi çok başarılı ve sinemasal bölümler: yangın ve onu izleyenler, Selim´in bir bataklığa saplanması ve kurtulma çabası; arabasıyla tüm çıkışları bir biçimde kapatılmış dar sokaklarda kaybolması...Ya da hayli özgün biçimde (sadece ayakları göstererek!) çekilmiş bir seks sahnesi...Ve sonlarda, Selim´in enfes bir ışıklandırmayla keşfettiği, hemen hepsi emekçi (orman emekçisi?) olan insan yüzleri. Her yaştan, hepsi gülümseyen, iyilik dolu yüzler. Onca pis kokuya, onca var olma çabasına ve yaşam zorluğuna karşın umudunu yitirmemiş insancıklar. Bir yanıyla bir İzmir güzellemesi değil, bir İzmir korkutması!.. (Ki sevgili kentim için nadir bir şeydir!). Bir başka yanıyla kentlerimizin yaşanmaz hale gelmesinin bir parabolü. Öte yanda ne aradıklarını bilmedikleri için amaçlarına erişmeleri söz konusu bile olmayan bir başıboş gençlik gözlemi. Biraz Yeni-Dalga, biraz Antonioni dönemi İtalyan sineması. Ve de arayış içindeki Genç Türk Sineması. Sonuç olarak, ´entel soslu´ bir azınlık filmi. Ama bu azınlık filmden gerçek bir zevk alabilir, söylemiş olayım...´

KEREM AKÇA (POSTA): ´... Yeksan, daha ziyade insan-şehir, birey-İzmir ilişkisini öne çıkaran bir içsel yolculuk planlıyor. Arka planda sürekli hareketlenip bitebilen olaylar dizisini de ´Gezi´ sonrasından bir ´ortak bilinç´e malzeme ederek son noktayı koymuş. Bu final de varoluşsal yolculuğu, kayboluşu, ´komedi´den başlayıp ´melankoli´ye uzanan bir çizgide net bir şekilde tanımlanamayacak bir zıtlaşmayla dengeliyor. Zıt kutupların bir araya geldiği o karmaşık kıyamet paranoyasının filmi gibi "Körfez". Günümüz toplumunun psikolojik sorunlarından da destek alan bir anti-kıyamet filmine açılıyor. Rüyalardan beslenen yapısıyla bunu yaratma becerisinin dinginliği, bir bakıma Antonioni ile erken dönem Payne´in arasında gidip gelen uç noktaların yollarının kesiştirilmesiyle anlam kazanıyor. "Körfez", heyecan verici bir ilk film deneyimi vaat ediyor. Emre Yeksan´ın İzmir, yabancılaşma, komedi, plan sekans ve bilinçaltı vizyonu çok orijinal.´
Diğer Haber Başlıkları
Yorumlar

115
0
139
0
120
0
162
0
151
0
121
0
122
0
128
0
164
0