''Volverin! Taraftara yol verin! Kuin kuin kuin kuin kuin kuin kuin kuin kuin kuin kuin. Volv. Senin gelin benim evimde ne yapıyor? Her şey Kuala Lumpur pistinde oldu...Marquis de Sade mısın? Ümit Özat mısın? Ben bir valiyim. Kaldır kolunu lefter, indir kolunu lefter ben bir valiyim...'' İç diyalog çağrışımlı bu cümleleri, alternatif müzik sahnesinin yeni gruplarından Rakı'nın ilk albümü 'Kokoteks Ltd.'nin kitapçığından seçtim. Tıpkı bu cümleler gibi müziğini de bilinç akışı tekniği misali yazan Rakı, anlık duygularını ve parçalı düşüncelerini tasarruflu düzenlemelerle rock ve elektronika zeminlerinde işliyor. 'Kokoteks Ltd.' süresince bir ses helezonunda bazı bazı kaybolduğunuzu hissederken kimi zaman da feryadın kendisine dönüşmenin, denemeye değer bir dinleme serüveni olduğunu söyleyebilirim.
A.Hızır Yılmaz, Sebastian Fuego, De Pedro III, DD Tomas ve Emre Soykır'dan oluşan Rakı'nın 2000'lerin başlarında Ortaköy'de bir evde başlayan müzik yaşamı, kayıtların tamamlanmasından beş yıl sonra rafa çıkan, İrem Müzik etiketli ilk albüm 'Kokoteks Ltd.'e uzanırken bunun şerefine sorduklarıma, grubun ortak aklı aşağıdaki yanıtları uygun gördü.
Rakı olma yolunda nerede, ne zaman, nasıl bir araya geldiniz? Daha mühimi, bu grubun ismi niye Rakı? Parçalar hiç de rakı kafasının ürünü değil.
Biz zaten uzun yıllardır tanışıyoruz. İlk olarak Ortaköy'de kaldığımız evde bir şeyler üretmeye başladık. Daha sonra kayıt aşamasına gelindi. Sayın Iwabuchi Japonya'dan kayıt için teşrif etti ama kendisi gemi mühendisi olduğu ve işini çok sevdiği için ülkesine geri döndü. Biz de yine 15 senedir tanıdığımız ama son on yılını İngiltere'de geçiren DD Tomas arkadaşımızı davet ettik, sağ olsun kendisi bizi kırmadı. Albüm sadece rakı kafasının ürünü değil, her kafadan bir ses var. Rakı ismiyse tamamen bizimle alakalı. Müzikle uğraşmıyor olsak da şu an beraber bir yerlerde rakı içip bağrışıyor olacaktık.

Albümün kapağında Arapça yazan ne?
Arapça değil, bildiğimiz Türkçe, sadece eski alfabeyle. Tekel kurulmadan önce Edremit Havran'da imal edilen bir rakı markasının afişi aslında. Biz sadece Havran yazısını albüm adıyla değiştirdik.

Peki kartonetten çıkan metnin arkasında gördüğümüz 49 kafa, 49 mimik, 49 ruh hali Rakı'nın müziğine ilişkin bir şeyleri mi temsil ediyor yoksa öylesine konulmuş bir imaj mı?
Günümüzde insanlar yönlendirilmeye çok alıştıklarından, müzikte olsun resimde olsun yönlenecek veya reddedilecek bariz bir anlam talep ediyorlar. Bu resimde de, bu albümde de böyle bir yönlendirme yok. Sen nereye gidersen o da oraya gidiyor. Sen bu adamlar gülüyor dersen gülüyorlar, kafaları karışık dersen kafaları karışıyor, saçmalık dersen saçmalıyolar.

2000'lerde müzik yapmak, tarihin herhangi bir döneminde müzik yapmaktan ne bakımdan ayrışıyor?
Bu ayrışmayı teknik açıdan değil zamanın ruhunun müzisyen ruhundaki izleri açısından sorduğumu belirtmeliyim tabii.
İnsanın kendi kendine bir şey düşünmesine bile izin vermeyen, hazırlardan bir tane seçmesini öngören yapının yarattığı boşluk ve buna tepki olarak oluşan bir boşvermişlik hali var. Bunu reddeden müzik 2000'leri eleştirerek yeni bir kuşağın varlığını da kabul etmiş oldu. Şimdiyse bunun varlığı yokluğu ne farkeder, ben buyum sen nesin deme zamanı.

Marquis de Sade ve Ümit Özat isimlerini hayatımızda ilk ve muhtemelen son kez arka arkaya görebileceğimiz bir sunum söz konusu. Sadece bilinç akışıyla mı yazıyorsunuz?
Çalmaya başladığımız zaman o anda aklımızda ne varsa, bilinçaltımıza ne yerleşmişse dilimizden de o çıkıyor. Sonuçta herhangi bir cümleye istediği anlamı yüklemek istediği yöne çekmek tamamen dinleyicinin elinde. Bizim yaptığımız kafamızdaki düşünceleri yansıtıp gerisini dinleyiciye bırakmak.

Kokoteks Ltd./ Rakı/ İrem Müzik

ERAY AYTİMUR (RADİKAL/26.07.2010) özgün habere gidin