Paylaş   
25.03.2018

THELMA

/

Thelma, kasabadaki hayatını ve dindar ailesini geride bırakarak Oslo´ya, üniversitede biyoloji okumaya giden çekingen bir kızdır. Burada, güzel sınıf arkadaşı Anja´ya âşık olur, ancak bu durum Thelma´ya fazla ağır gelir.

SEANSLAR


YÖNETMEN:
Joachim Trier



OYUNCULAR:
Eili Harboe
Kaya Wilkins
Henrik Rafaelsen
Ellen Dorrit Petersen
Grethe Eltervåg


SENARYO:
Eskil Vogt
Joachim Trier



GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ:
Jakob Ihre



MÜZİK:
Ola Fløttum



YAPIM:
2017, Norveç, Fransa, İsveç, Danimarka


DAĞITIM:
Başka Sinema


SÜRE:
116 dakika



FİLMİN SİTESİ:
Web sitesine gidin





Video Galerisi
Yazar
- -
CÜNEYT CEBENOYAN (BİRGÜN): ´... Filmi, kadının özgürlüğüne övgü olarak okumak fazla basit ve indirgemeci bir okuma bence. Böyle bir yan hiç kuşkusuz var ama Thelma´ya bütünüyle sahip çıkmak da mümkün değil. Thelma´yı, sakatları iyileştiren (felçli annesini yürütüyor) yeni bir İsa figürü olarak görürsek, belki de yönetmen bize, eski dogmayı yıkan yeni dogma da eskisi gibi acılar üretmeye devam edecektir demek istemiştir ya da yönetmenin kafası tamamen karışıktır. Sanat sinemasının ağırlığı ve ciddiyetiyle anlatılan bu öykü yerine Carrie´nin pop yaklaşımını ve netliğini yeğlerim. Dengeli, iyi çekilmiş ve sabırlı bir çalışma. "Ginger Snaps"in (2000) Danimarka şubesi, gençlik-kurt adam filmi "Hayvan Düşü"nden ("Når Dyrene Drømmer", 2014) daha iyi. Ancak nihayetinde türünde çok müthiş bir yere yerleşmiyor. Hollywood dışından Güney Kore´nin biçimci olduğu için es geçilen yönetmeni Yim Pil-Sung´un plastik ve masalsı "Hansel ve Gretel"i ("Henjel Gwa Geuretel", 2007) çok daha yaratıcı bir denemeydi.´

KEREM AKÇA (POSTA): ´... Telekinetik korku filmleri özellikle Hollywood´un tarihinde fazlaca karşımıza çıktı. Büyü filminin alt-alt türü olarak da görüldü. Hatta ´Village of the Damned´ ve ´Carrie´ gibilerinin fenomene dönüşüp yeniden çevrimlerle de son 20 yıla sıçradığını biliyoruz. "Thelma"da (2017) Joachim Trier, bu alana girmiş. Ana karakterinin dindar ailesinden çektiği bir Norveç doğasında, cinsel kimlik arayışını mercek altına alıyor. Bu açıdan ilgi çekici bir film "Thelma". Yönetmen, fazlasıyla dingin bir tür filmine imza atmış. Kameranın zoom hareketiyle genel plandan alınan açılar mest ediyor, çerçevelerin içi dolu. Bu durum filme 70´ler atmosferi katıyor. Synthesiser müziğin desteğiyle açılımları olan ´gençlik yolculuğu´ içimize işleyebiliyor. Ama günümüzde ´korku´ ile melezlik ilişkisi kuran ´gençlik´ ve ´büyüme´ hikayesi çok gördük (bkz. "Ginger Snaps", "Twilight"). Bunların çıkış noktası Brian De Palma başyapıtı "Carrie"dir (1976). Trier burada en iyi ihtimalle onun Norveçli ve lezbiyen ardılını ya da kardeşini yaratıyor. "Thelma", orada da gördüğümüz dini dayatmalara karşı çıkan birey temsilini kullanıyor. İşin içine cinsel kimlik arayışını sokmasıyla alt-alt tür örneği olarak fark yaratıyor...´
Diğer Haber Başlıkları
Yorumlar

115
0
139
0
120
0
162
0
151
0
121
0
122
0
177
0
128
0
164
0
125
0