Paylaş   
18.12.2017

DÖNME DOLAP

/

WONDER WHEEL

Dönme Dolap, 1950´lerde Coney Adası´ndaki lunaparkın kalabalığı içinde hayatları kesişen dört karakterin hikayesini anlatıyor: Sürekli duygusal dalgalanmalar yaşayan, bir zamanların aktristi, şimdinin garsonu Ginny; onun atlı karınca operatörü, kaba saba kocası Humpty, babası Humpty ile uzun yıllar konuşmamış olsa da şimdi onun evinde gangsterlerden saklanan Carolina ve oyun yazarı olmanın hayaliyle yaşayan yakışıklı ve genç cankurtaran Mickey.

SEANSLAR


YÖNETMEN:
Woody Allen



OYUNCULAR:
Kate Winslet
Juno Temple
Debi Mazar
Justin Timberlake
James Belushi
Max Casella


SENARYO:
Woody Allen



GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ:
Vittorio Storaro



MÜZİK:



YAPIM:
2017, ABD


DAĞITIM:
Bir Film


SÜRE:
101 dakika



FİLMİN SİTESİ:
Web sitesine gidin





Video Galerisi
Yazar
- -
ATİLLA DORSAY (ortakoltuk.com): ´... Sanki usta bir yazarın elinden çıkmış gibi başlayan diyaloglar, bizlere Allen'in uzun yaşam deneyiminden ilginç sayfalar sunuyor. Hem hayli duygusal, hem de insanoğlunun bitmeyen serüveninden simgelerle donatılmış, zaman zaman tiyatroya ve Eugene O'Neill'e selam sarkıtan senaryoya hayran oluyor, karakterlere bağlanıyorsunuz. Üstelik fonda tüm Allen filmlerindeki gibi dönemin ünlü şarkıları çalıyor: Harbour Lights, Yoıu Belong to Me, Kiss of Fire gibi. Ve kulaklarımızı okşuyor. Ama işler hep böyle gitmiyor. En azından bana göre, hikaye bir süre sonra banalleşiyor, sıradanlaşıyor. Ve giderek 'repetitif' (tekrarlara dayalı) bir nitelik ağır basıyor: konuşmalarda, durumlarda, davranışlarda. Özellikle de Ginny'in bitip tükenmeyen yakınmalarında.Bu da hem hikayeyi, hem de filmin temposunu hayli kötü etkiliyor. Bu arada o yangın meraklısı küçük çocuğun son derece ilginç kimliğinin hiç işlenmeden orta yerde bırakılması da beni şaşırttı. Zaten film genelde önümüze ilginç bir malzeme getirdiği halde bunu işleyememiş gibi duruyor. Allen'in son dönemdeki en başarılı filmi saydığım Blue Jasmine- Mavi Yasemin'i andırıyor film.Dönem ve baş karakter (Ginny) açısından.Ama onun kadar iyi değil. Burada suç Kate Winslet'de değil. O da Cate Blanchett kadar iyi oyuncu. Ama galiba asıl sorun şu: Woody Allen yaşlanıyor. Ve kendisini tekrar etmeye başlıyor. Birçok sanatçının başına geldiği gibi.´

MEHMET AÇAR (HABERTÜRK): ´... "Dönme Dolap"ın en zayıf yanı, kolay tahmin edilebilir hikâye akışı... Karakterlerin sürekli en az bir iki adım önünde gidiyor ve olayların nereye doğru kıvrılacağını hissediyoruz. Yine de inandırıcı karakterleri ve oyuncularıyla ayakta durmayı başaran bir film. 82 yaşındaki Allen, önceki filmi "Cafe Society"de olduğu gibi görsel atmosferi yine titiz bir çabayla oluşturmuş. Oyunculuğu öne çıkaran uzun planlardan da vazgeçmemiş. "Dönme Dolap", O´Neill, Williams gibi oyun yazarlarına selam çakması ve Vittorio Storaro´nun görüntüleriyle sevdiğim bir film oldu. Ne var ki, finali itibarıyla üzerimde bir "Suçlar ve Kabahatler" (Crimes and Misdemeanors) kadar derin etki bırakamadığını, Ginny´nin de "Mavi Yasemin"deki Jasmine kadar çarpıcı bir karakter olmadığını söylemek zorundayım.´

CÜNEYT CEBENOYAN (BİRGÜN): ´... bütün Allen filmlerinde aynı temalar işlenir. Tuhaflık bunda değil, Woody Allen'ın hayatında var. Bilindiği üzere kendisi karısının evlatlık kızıyla evli. Aynı zamanda eski karısı Mia Farrow tarafından bir başka kızı taciz etmekle suçlanmışlığı var. Mickey sevgilisinin üvey kızıyla çıkmaya başlayınca akla doğal olarak Allen'ın Mia Farrow'un evlatlık kızıyla birlikte olması geliyor. Bununla da sınırlı değil. Filmde, Humpty'nin kızına olan duygularının babanın kızına olan sevgisinden çok bir aşığınkine benzedikleri söyleniyor. Freud ve Ödipal karmaşa gibi temalar aklınıza geldiyse yanılmadığınızı göstermek için Allen bize "Hamlet ve Ödipus" adlı bir kitabı da gösteriyor. Sanki Allen, dünya aleme "benim yaşadıklarım çok normal şeyler" demek için film çekiyor. Ama o bunu ne kadar açık bir şekilde söylerse o kadar da çok tepki çekiyor. "Dönme Dolap"ın en çok eleştirildiği yer de gerçekle bu benzerliği oldu. Taciz olaylarının sinema dünyasını salladığı bu günlerde, kimsenin Allen'ın baba-kız aşklarını normalleştirmeye çalışmasını çekecek hali yok. Oyuncular içinde Winslet'e övgüler düzenler oldu. Beni oyuncuların hiçbirisi çok etkilemedi. Yine de görüntü yönetmeni Vittorio Storarro'nun özenli çalışması filmi belirli bir seviyede tutuyor.

NİL KURAL (MİLLİYET): ´... 1950'ler atmosferini arkasına alan ancak Allen'ın sürekli işlediği ilişki çıkmazları, insan doğasının karmaşıklığının yanı sıra döneme dair söyleyecek sözü olmayan film, yönetmenin önemli yapıtları arasında değil. Allen hakkındaki iddiaların filmlerinin üzerine gölge düşürdüğü bir dönemde izleyici karşısına çıkan filmde, Ginny karakterinin iniş çıkışlarını, ortaya konan nevrotik tabloyu ve genç Carolina'ya biçilen masum rolünü de tarafsız düşünmek pek mümkün değil. Filmin en dikkat çekici yönü bir kez daha başarılı oyuncularından aldığı performanslar olarak düşünülebilir.´

UĞUR VARDAN (HÜRRİYET): ´... Ben kurulan atmosferi, büyük usta Vittorio Stararo'nun ışık oyunlarına dayalı enfes görüntü çalışmasını çok beğendim. Keza Kate Winslet'in (Ginny) öykünün bir yerinde 'tirat' tadı taşıyan, artı Zeki Demirkubuz karakterlerine ve ruhuna selam gönderen sahnelerinin de altını çizmek isterim. Winslet özellikle bu bölümde çok iyi ama asıl olarak, sanki uzun bir uykudan kalkmış ve eski günlerine dönmüş izlenimi veren Jim Belushi (Humpty) enfes oynuyor. Justin Timberlake (Mickey) ve Juno Temple (Carolina) da gayet iyiler. Sonuç? İyi çekilmiş, dramı yüksek, iniş çıkışları dengeli, hafif tiyatro oyunu tadında bir film 'Dönme Dolap'. Mizahı da var ama Woody Allen filmografisi içinde nispeten 'ağırbaşlı' yapımlar kategorisine daha yakın duruyor.´

KEREM AKÇA (POSTA): ´... Açıkçası yönetmenin 80'lerde çektiği nostaljik dönem filmlerinin dokusu canlanıyor. Bu da filme bir samimiyet getiriyor. Aynı zamanda da "Maç Sayısı" ("Match Point", 2005) sonrası dönemden olgun ve mesafeli bir yaklaşım geliyor... Allen; sahilinden atlıkarıncalarına, arka sokaklarından iç mekanlarına kadar geriye çekilerek 'Coney Island'ı tepeden tırnağa, 'fotoğrafları' ile kavrıyor. Senarist-yönetmen, oyunculuk yapmayınca ve egosu olan oyuncu adedini çoğaltmayınca oyuncuları yönetecek vakit bulabiliyor. Özellikle Belushi ve Temple daha kalıcı, Kate Winslet ise kariyerinin en iyi performanslarından birini sergilemese de karaktere kendi ruhunu katıyor. Coney Island manzaraları da aslında uzun alan derinliğine, balıkgözüne de kayabilen merceklerle 'canlı' duruyor. Storaro, ikonik mekanları iyi yakalayarak bir güzellemeye, fetişizme imza atmış. Sinemada böylesi zevk verirken, kendi de samimiyet aşılayan filmler gördük.Burada da "Dönme Dolap" bu durumu duyuruyor. Özellikle ön ve arka planı merceğine alırken derin odak kullanımı olağanüstü çerçeveler yaratıyor. Renkliden pusluya uzanan, gündüzden geceye geçişte görsel malzeme veren Coney Island havası filme doğrudan teneffüs ediyor. Sanki Storaro technicolor (3 şeritli 35mm çeşidi) ile parlak renkleri birbiriyle kesiştirip ortaya 'büyüleyici' ve 'plastik' bir dönem tasviri çıkarmış. Bu hedefe ulaşırken Tennessee Williams güzellemesi zeki rötuşlarla nefes alıyor.´
Diğer Haber Başlıkları
Yorumlar

115
0
139
0
120
0
162
0
151
0
121
0
122
0
128
0
164
0
125
0